توصیه

By mynewchapter

در ادامهء مطلب قبل باید تجربیات امروزم رو اضافه کنم:

مراقب باشید هنگامی که گرم صحبت و رفع هر گونه سوء نظر یه استرالیایی در مورد کشور گل و بلبل خود هستید (و در این راه با شور و احساس عکسهای شهر و دوستان خود را نشان می دهید و…) هیچ کس با خون پاک آریایی وارد بحث نشود چون ممکن است که:

1. به طور ناگهانی بحث مجازات نوشیدن و حد را مطرح کند (خداییش ما تو این همه سال کدوم آشنایی رو میشناسیم که حد خورده باشه. میدونم که همچین قانونی هست اما به عنوان مثال تعداد آدمهایی که الکل مصرف میکنند و میشناسید رو در نظر بگیرید و فکر کنین اگه حد اجرا مبشد الان فامیل و دوستان چه ریختی بودن!)؛

2. بعد  از کمی سکوت ناگهان از دوست استرالیایی بپرسد: راستی تو حقوقت ماهی چنده! واقعآ که خیلی زشته.

آدم باید از زندگی تو یه فرهنگ دیگه یه چیزهایی هم یاد بگیره (هر چند که پرسیدن حقوق تو ایران هم خیلی زشته!) یعنی من واقعآ برام سواله که یه نفر بعد از یه سال زندگی تو اینجا نفهمیده که تا به هر کسی می رسی نباید زرت و زرت دست دراز کنی و باهاشون دست بدی! من که تو اولین برخوردم با اولین استرالیایی (همین کم) دیدم که وقتی خواستم باهاش دست بدم براش عجیب بود.

 

2 نظر to “توصیه”

  1. neda می گوید:

    من می شناسم کسی رو که حد روش اجرا شده باشه واسه شرب خمر. البته اول انقلاب این چیزا زیاد بود (خیلی هم زیاد بود) ولی دلیلی نداره که خارجی ها این چیزا رو بدونن. مخصوصا تک بعدی. خیال می کنن هر کی تو ایران یه بار مشروب بخوره شلاق می خوره. بعدش هم تازه این چیزا چه ربطی به خود ایران داره؟

  2. friendship می گوید:

    جان من فدای ایران و ایرانیان عزیز، مسلمان،مسیحی‌،یهودی،بهائی،ملا،آخوند، بی‌ دین، همه و همه من قربان همه. بقول معروف این نیست بگذرد.

يك پاسخ برايش بگذاريد